Beste ouders en leerkrachten van het Trappenhuis,
Vorig jaar in september vloog ik naar Zuid-Afrika, om er twee maanden in een school te werken aan een theaterproject met kinderen.
Lekang school ligt in White City Jabavu in Soweto, ten zuidwesten van Johannesburg.
Soweto is zeer uitgestrekt, er wonen 4 à 5 miljoen mensen. Soweto is stoffig. Soweto is arm. Er is veel werkloosheid, er zijn veel bandieten en het is er soms gevaarlijk. Maar in Soweto schijnt de zon, rijden weinig auto’s en vliegen veel vogels. In Soweto zijn de mensen vriendelijk, er wordt veel gelachen, gedanst én gezongen. Er is een sterk samenhorigheidsgevoel, de mensen hebben een optimistische blik op de toekomst en hopen op een beter leven voor hun kinderen. Er zijn véél kinderen in Soweto.
Lekang school telt 700 leerlingen. Het schoolterrein, omgeven door vier zandwegen, omheind door hoge prikkeldraad, is een groot groen veld, met gras, bomen, moestuinen, drie langwerpige gebouwen met klassen, één gebouw met bureaus en vergaderzaal en één conciërgewoning waar elke dag honderden boterhammetjes gesmeerd worden.
Het is er overdag altijd erg druk, ook na schooltijd. De school is een ontmoetingsplaats; sommige buurtbewoners verbouwen groenten op een stukje grond van de school.
De kinderen komen naar school in uniform; de meisjes in een bruin kleedje zonder mouwen met daaronder een witte bloes, de jongens in wit hemd en grijze lange broek. De kleren zijn vaak versleten en gescheurd, maar altijd netjes gewassen.
Theateropleidingen zijn in Soweto quasi onbestaande. Ik kwam hierheen om een aantal leerkrachten elementaire basistechnieken bij te brengen en samen met hen een methode uit te werken om, op een speelse en eenvoudige wijze, de basisbeginselen van theater aan de kinderen over te dragen.
Ik werkte met een groep van 120 kinderen en tien leerkrachten. In de voormiddag gaf ik les aan de kinderen, samen met enkele van de leerkrachten. In de namiddag was er workshop met de voltallige groep leerkrachten.
Die twee maanden waren voor mij een heel intense, vreugdevolle, boeiende, leerrijke ervaring. Ik werkte nauw samen met Juf Martha, verantwoordelijke voor kunst en cultuur op school, en werd ook geheel bijgestaan door de heer Thomas Mafoko, de directeur.
Aanvankelijk verliep alles nogal stroef en moesten we van beide kanten wat aan elkaar wennen maar algauw groeide wederzijds het vertrouwen en begon het project te lopen als een treintje door de savanne.
Twee maanden zijn vlug voorbij maar ik denk toch dat we heel wat bereikt hebben.
Beste ouders van het Trappenhuis, in maart komen tien kinderen van Lekang school naar Gent, meer bepaald naar jullie school. Geen van hen is ooit buiten Zuid-Afrika geweest.
De meisjes heten Tumelo, Karabo, Given, Mpho, Busisiwe en Portia; de jongens Thengiswe, Thabang, Andile en Selekane. Het zijn schatjes! Voor hen, voor hun ouders én voor de hele buurt is dit een grootse belevenis. Zij zullen, samen met juf Martha en dansleraar Pa One, een week te gast zijn op het Trappenhuis. Laten we er allen samen een leerrijke multiculturele feestelijke belevenis van maken. De taal zal misschien een obstakel zijn, maar via tekenen, toneel, spel, ritme, zang en dans kunnen we werken naar een happening op vrijdag waarin we allen samen zijn. En ook met pannenkoeken natuurlijk!
Hartelijke groeten en tot binnenkort,
Tom Roos.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten